Την έκθεση «Κήπος σωματιδίων» του Νίκου Παπαδόπουλου παρουσιάζει η Κατερίνα Ζαχαροπούλου σε μια συζήτηση με τον καλλιτέχνη. Στον εκθεσιακό χώρο της Υπηρεσιακής Αυλής του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, στο πλαίσιο του εικαστικού προγράμματος του ΑnnexM, η έκθεση του Ν. Παπαδόπουλου σε επιμέλεια της Άννας Καφέτση πρότεινε έναν μαγικό τόπο απρόοπτων συσχετισμών. Περιελάμβανε μεγάλης κλίμακας εγκαταστάσεις και ενότητες σχεδίων με χειροποίητο χαρτί Lokta ‒φτιαγμένο στο Νεπάλ από ένα είδος δάφνης‒, συμμετοχική περφόρμανς, ήχο και προβολή βίντεο. Όλα τα έργα αποτελούσαν νέες παραγωγές και οι θεματικές τους αντλούσαν από ένα πλούσιο αρχειακό και βιωματικό υλικό (φωτογραφίες και βίντεο, σημειωματάρια, καταγραφές μαθημάτων, προσωπικές ξεναγήσεις σε πειράματα και συνεντεύξεις με επιστήμονες από όλο τον κόσμο) που συνέλεξε ο καλλιτέχνης το 2015 κατά τη διάρκεια ενός ερευνητικού residency στο Πειραματικό Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών και Σωματιδιακής Φυσικής CERN της Γενεύης, ύστερα από βράβευση σε σχετική πρόσκληση της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση. Η έννοια του κήπου, όπως αλληγορικά αποτυπώνεται στον τίτλο της έκθεσης, βρίσκεται στον πυρήνα της διαπολιτισμικής και βοτανολογικής έρευνας του ξεχωριστού αυτού δημιουργού/flâneur, που καταργεί τις διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στην τέχνη και στις φυσικές επιστήμες, ενθαρρύνοντας τη δημιουργική φαντασία και τον ποιητικό στοχασμό αλλά και τις υβριδικές συνομιλίες ανάμεσα σε διαφορετικές κοινότητες. Ο «Κήπος σωματιδίων» του Ν. Παπαδόπουλου, σαν άλλος, μακρινός, απόγονος του βοτανικού κήπου της Αναγέννησης, μεταφέρει, μεταφράζει και νοηματοδοτεί διαφορετικά την ξένη, απροσπέλαστη στον κοινό νου, φύση της Μεγάλης Έκρηξης του σύμπαντος και του μεγάλου Επιταχυντή.