Ένας ξεχωριστός καλλιτέχνης έρχεται να μιλήσει για ζητήματα της ανθρώπινης φύσης μέσα από ένα πολυδιάστατο έργο όπου κυριαρχεί η ανθρώπινη φιγούρα. Με εργαλεία τη ζωγραφική, το κέντημα, το μέταλλο και την κεραμική, ο Κωνσταντίνος Λαδιανός δίνει σχήμα στην οντολογική του ανησυχία γύρω από τις έννοιες της πίστης, του πολιτισμού και της αισθητικής. Στη συζήτησή του με την Κατερίνα Ζαχαροπούλου, ο καλλιτέχνης αναφέρεται στον κόσμο που τον συγκινεί από πολύ νωρίς, έναν κόσμο που αποτυπώνεται στο έργο του μέσα από αλληγορίες, στοιχεία της σύγχρονης ανθρώπινης συνθήκης, αλλά και ματιές σε ιερούς, τελετουργικούς και ενωτικούς κόσμους. Ο Κ. Λαδιανός μιλά για τη βαθιά του επαφή με τη βυζαντινή τέχνη, αλλά και την έντονη επιρροή που του άσκησε η φλαμανδική ζωγραφική. Παράλληλα, τονίζει τη σημασία της λαϊκής παράδοσης στο έργο του, την οποία ενσωματώνει με σεβασμό και δημιουργικότητα, ώστε να μεταφέρει σημασίες και αξίες ενός μακρινού κόσμου στη σύγχρονη εποχή, μέσα από το δικό του προσωπικό όραμα. Κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στα υλικά που χρησιμοποιεί, με έμφαση στο μέταλλο, σημειώνει: «Η επιρροή για τη χρήση του μετάλλου προέρχεται από τη θρησκευτική μας τέχνη. Πάντα με γοήτευε η θρησκεία, που συνυπάρχει ανέκαθεν με τον άνθρωπο, ζει μαζί του εδώ και εκατομμύρια χρόνια… Πιστεύω πως η τέχνη δεν υπάρχει για να αναπαράγει, αλλά για να προβληματίσει και να μας κάνει να σκεφτούμε κάτι τελείως διαφορετικό από αυτό που έχουμε ήδη σκεφτεί ή φανταστεί».