Με αφορμή τη συμμετοχή του στην 23η Μπιενάλε του Σάο Πάολο / 23rd São Paulo Biennial  με το έργο Dematerialization, ο Νίκος Ναυρίδης (γ. 1958) μιλά γι’ αυτό ενώ την ίδια περίοδο κάνει ιδιαιτέρως αισθητή την παρουσία του στην εικαστική σκηνή. Αναφέρεται στη σύνδεση της δουλειάς του με την αρχιτεκτονική, καθώς είναι απόφοιτος τόσο της αρχιτεκτονικής όσο και της Σχολής Καλών Τεχνών, ενώ προσπαθεί να ερμηνεύσει τον ρόλο του σχεδίου σαν βάση για περαιτέρω ανάπτυξη. Το αντικείμενο που τον απασχόλησε εκείνη την περίοδο είναι η καρέκλα, υπό την έννοια του κενού χώρου και των δομών γύρω από αυτόν, ενώ στο έργο που παρουσίασε στην Μπιενάλε επιχειρεί την αποϋλικοποίηση του αντικειμένου βάζοντας στοιχεία όπως η αναπνοή και η εκπνοή μέσα σε ένα μπαλόνι. Την επιμέλεια της συμμετοχής  του Ν. Ναυρίδη στο Σάο Πάολο είχε η Κατερίνα Κοσκινά, η οποία επέλεξε τον πρωτοεμφανιζόμενο καλλιτέχνη διαβλέποντας στα στοιχεία του έργου του μια δυναμική εξέλιξη. Μιλά στην εκπομπή για το έργο του Ν. Ναυρίδη αλλά και για τη συμμετοχή τους  στην Μπιενάλε του Σάο Πάολο, τη σημασία της και τον τρόπο αντιμετώπισης του καλλιτεχνικού έργου σε μια χώρα της Λατινικής Αμερικής. Στη συζήτηση θίγονται ακόμη ζητήματα της γενιάς του (1996).