1. Η Άννα Καφέτση για τις νέες παραγωγές του ΕΜΣΤ
Απόστολος Γεωργίου, Ντένης Ζαχαρόπουλος, Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου για την ατομική έκθεση του Απόστολου Γεωργίου στο ΕΜΣΤ
Maaria Wirkkala, “Wondering” και «Σχολή Μουσικής Ιδρύματος Άντζελο», του Άγγελου Πλέσσα
«Φωτοτυπίες απευθείας από την ύλη 1980-81» της Ρένας Παπασπύρου
2. Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2011
“Pulverous” και “Mock up” του Aernout Mik
3. Συραγώ Τσιάρα
για την έκθεση «Ανησυχητικές Μούσες» στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης
2011 | 54‘ | Αθήνα
Η πρώτη ενότητα του επεισοδίου εστιάζει στην εκθεσιακή δραστηριότητα και στις νέες παραγωγές του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) για το 2011. Συνοδοιπόρος στο αφιέρωμα είναι η ιδρυτική διευθύντρια του ΕΜΣΤ και ιστορικός τέχνης Άννα Καφέτση (γ. 1955). Η Κατερίνα Ζαχαροπούλου τη συναντά στο Ωδείο Αθηνών επί της οδού Ρηγίλλης, που αποτελούσε τον προσωρινό χώρο φιλοξενίας των δράσεων του μουσείου. Στις Νέες Παραγωγές του ΕΜΣΤ περιλαμβάνεται η εγκατάσταση της Φινλανδής εικαστικού Maaria Wirkkala / Μααρία Βιρκάλα (γ. 1954) με τίτλο Wondering. Πρόκειται για μια πολυμεσική εγκατάσταση εμπνευσμένη από τα αρχαιολογικά ερείπια του Λυκείου του Αριστοτέλη που γειτνιάζει με το Ωδείο Αθηνών. Η ίδια μιλά στον φακό της εκπομπής για τον περιπατητικό στοχασμό, τη φιλοσοφία και τις λέξεις που ανασύρει από τα γραπτά του Σταγειρίτη φιλοσόφου και κομίζει στη νέα της δουλειά. Μια νέα παραγγελία του ΕΜΣΤ, όπως αναφέρει η Ά. Καφέτση, ήταν η έκθεση «Σχολή Μουσικής του Ιδρύματος Άντζελο» του εικαστικού Άγγελου Πλέσσα (γ. 1974). Η «Σχολή Μουσικής Ιδρύματος Άντζελο» είναι η πιο πρόσφατη δραστηριότητα του Ιδρύματος Άντζελο, ενός φανταστικού οργανισμού που δημιούργησε ο Ά. Πλέσσας. Με τα έργα που πραγματοποιεί στο πλαίσιο του Ιδρύματος, τις δράσεις, τα μανιφέστα, τις συζητήσεις κ.ά., ο καλλιτέχνης διερευνά την κοινωνική πλευρά του διαδικτύου και τη διάδραση με την τεχνολογία και τα νέα μέσα. Στο πλαίσιο της σειράς του ΕΜΣΤ «Κάθε μήνα» παρουσιάζεται για πρώτη φορά ολόκληρη η σειρά έργων της Ρένας Παπασπύρου «Φωτοτυπίες απευθείας από την ύλη, 1980-81» μαζί με τρία «Μικρά δειγματολόγια από το τοπίο της πόλης, 1979». Οι δύο αυτές ενότητες αποτελούν συλλογές από υλικά που περισυνέλεξε η Ρ. Παπασπύρου στις περιπλανήσεις της μέσα στην πόλη σε μια προσπάθεια προσωπικής ταξινόμησης και αρχειοθέτησης του αστικού τοπίου.
Για την έκθεση ζωγραφικής του Απόστολου Γεωργίου στο ΕΜΣΤ, η Ά. Καφέτση εμβαθύνει στους προβληματισμούς και στον σχολιασμό που επιχειρεί να αναζωπυρώσει ο ζωγράφος. Οι ανθρώπινες σχέσεις, η μυθολογία του καθημερινού, η ευαλωτότητα και η ενδότερη υπαρξιακή αναζήτηση είναι στοιχεία που έρχονται στο προσκήνιο της αινιγματικής, ανθρωποκεντρικής ζωγραφικής του Α. Γεωργίου.
Λίγο πριν από το στήσιμο της έκθεσής του στο ΕΜΣΤ, η Εποχή των Εικόνων κατέγραψε τον Α. Γεωργίου (γ. 1952) στο στούντιό του να συζητά με τον ιστορικό τέχνης Ντένη Ζαχαρόπουλο και τον καθηγητή Φιλοσοφίας του Δικαίου και συλλέκτη Κωνσταντίνο Παπαγεωργίου για το υπόβαθρο της ίδιας της ζωγραφικής του αναζήτησης. Στη συζήτηση τονίζεται ο προσωπικός χώρος και το βίωμα, η σχέση των φύλων, αλλά και ευρύτερα ερωτήματα γύρω από την ταυτότητα και τους κοινωνικούς ρόλους.
Στο τελευταίο μέρος του επεισοδίου βρισκόμαστε στο κτίριο Α1 στην Πειραιώς 260 και βλέπουμε τις δύο βίντεο εγκαταστάσεις του Ολλανδού εικαστικού Aernout Mik / Άρνουτ Μικ (γ. 1962), που φιλοξενούνται στα πλαίσιo του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2011. Και τα δύο έργα, που ανήκουν στη συλλογή του Δημήτρη Δασκαλόπουλου, το Pulverous (2003) και το Mock -up (2007) εξετάζουν περιόδους βιβλικών καταστροφών παρουσιάζοντας μετά-αποκαλυπτικές εικόνες δοσμένες με χιούμορ και έντονη κριτική στο καπιταλιστικό σύστημα.
Το επεισόδιο καταλήγει με μια αναφορά στη Θεσσαλονίκη, με αφορμή την έκθεση «Ανησυχητικές Μούσες» στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης στην Αποθήκη Β1 στο λιμάνι. Πρόκειται για μια έκθεση που συγκεντρώνει το έργο επτά σύγχρονων γυναικών εικαστικών που έλκουν την καταγωγή τους από χώρες της Ανατολής. Η επιμελήτρια της έκθεσης Συραγώ Τσιάρα διαφωτίζει τις πτυχές και τους σκοπούς της έκθεσης. Το βίωμα της διασποράς, η απομάκρυνση που γίνεται καλλιτεχνική δημιουργία και το έντονο στοιχείο της διαπολιτισμικής ταυτότητας είναι τα κύρια σημεία της εκθεσιακής αυτής πρότασης. Παρουσιάζεται το έργο των: Lara Baladi / Λάρα Μπαλάντι, Hayv Kahraman / Χαΐβ Καχραμάν, Mona Hatoum / Μόνα Χατούμ, Diana Al-Hadid / Ντιάνα Αλ-Χαντίντ, Majida Khattari / Μαχίντα Κατάρι, Zoulikha Bouabdellah / Ζουλίκα Μπουαμπντελάχ και Zineb Sedira / Ζινέμπ Σεντίρα.






