Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) ετοιμάζεται το 2014 να μετακομίσει στον μόνιμο χώρο του, στο παλιό εργοστάσιο ΦΙΞ. Λίγο πριν από από  τη μετακόμιση, ο Ανδρέας Αγγελιδάκης (γ. 1968), εικαστικός, αρχιτέκτονας, επιμελητής και συγγραφέας, παρουσιάζει στους χώρους του Ωδείου Αθηνών, το οποίο υπήρξε η προσωρινή στέγη του ΕΜΣΤ για μερικά χρόνια, την έκθεση με τίτλο «Κάθε τέλος είναι μια αρχή». Η Κατερίνα Ζαχαροπούλου τον συναντά κυριολεκτικά μέσα στο έργο του ενώ η Εποχή των Εικόνων καταγράφει τη συμβολική και τελευταία αυτή έκθεση του ΕΜΣΤ στο Ωδείο Αθηνών. Ο Α. Αγγελιδάκης παρουσιάζει ένα σύνολο από μακέτες, κουτιά και βίντεο πάνω στην ιδέα της μεταφοράς, της μετεγκατάστασης και της επανάχρησης των χώρων.
Κτίρια μετακομίζουν και γίνονται βουνά, άλλα ίπτανται σαν μαγικά χαλιά, ενώ μέσω  υπαινιγμών ξαναζωντανεύουν κτίρια-φαντάσματα, όπως το Καζίνο της Πάρνηθας ή το σπίτι του Ιόλα. Την επιμέλεια της έκθεσης είχε ο Α. Αγγελιδάκης σε συνεργασία με την επιμελήτρια του ΕΜΣΤ Δάφνη Βιτάλη.