57η Μπιενάλε Βενετίας – Β’ Μέρος

Γιώργος Σαπουντζής, Lee Mingwei, Vajiko Chachkhiani, Lani Maestro, Lisa Reihana

2017 | 56‘ | Βενετία

Η Κατερίνα Ζαχαροπούλου συνεχίζει την καταγραφή της 57ης Μπιενάλε Βενετίας / 57th Venice Biennale στο Βμέρος της εκπομπής H Εποχή των Εικόνων και επισκέπτεται την Arsenale / Αρσενάλε, που ήταν θεματικά χωρισμένη σε εννέα ενότητες οι οποίες όριζαν το θεματικό περιεχόμενο της Μπιενάλε με τον τίτλο «Viva Arte Viva». Οι ενότητες διερευνούσαν ζητήματα που αφορούσαν τη Γη, τον δημόσιο χώρο, τους Σαμάνους, το χρώμα, τον διονυσιασμό, τη Δημιουργία. Εκεί συναντάμε τον Έλληνα καλλιτέχνη Γιώργο Σαπουντζή (γ. 1976), ο οποίος μας μιλά για την τιμητική συμμετοχή του στην έκθεση και την εγκατάσταση που παρουσιάζει με τίτλο Sculptures can not eat, ένα σύνολο με γλυπτά, υφασμάτινα πανό και ένα βίντεο, που μιλά για τη σχέση σώματος-πόλης-σχέσεων. Λίγο μετά  συναντάμε τον Lee Mingwei / Λι Μινγκβάι από την Ταϊβάν, ο οποίος μας εξηγεί γιατί έφτιαξε μέσα στην Αρσενάλε έναν χώρο επιδιόρθωσης ενδυμάτων υπό μορφή εγκατάστασης και πολύχρωμης επιτοίχιας γλυπτικής από κουβαρίστρες και κλωστές. Προχωρώντας, η Κ. Ζαχαροπούλου συνομιλεί με τον Γεωργιανό Vajiko Chachkhiani / Βάτζικο Τσακιάνι, ο οποίος εντυπωσίασε και συγκίνησε με το ξύλινο σπίτι μέσα στο οποίο έπεφτε βροχή, φερμένο από τη Γεωργία και στημένο πλήρες με τα έπιπλά του μέσα στην Αρσενάλε. Στη συνέχεια, η Lani Maestro / Λάνι Μαέστρο από τις Φιλιππίνες και η Lisa Reihana από τη Νέα Ζηλανδία μιλούν για τα έργα και τις χώρες τους, ενώ στο τέλος αυτής της διαδρομής θα έρθουμε μπροστά στο δραματικό έργο του Roberto Cuoghi / Ρομπέρτο Κουόγκι με τον Χριστό σε απομιμήσεις, ένα τεράστιο εργαστήριο γλυπτικής με απρόσμενες σημασίες. Έργα από  καλλιτέχνες όλων των εθνικοτήτων, έργα στους ανοιχτούς χώρους, όπως τα Χέρια του Lorenzo Quinn / Λορέντσο Κουίν, και όλη η ατμόσφαιρα της 57ης Μπιενάλε ολοκληρώνουν το αφιέρωμα της Εποχής των Εικόνων.