Με την εικαστικό Ειρήνη Καραγιαννοπούλου ξεκινά μια συζήτηση γύρω από την καλλιτεχνική της πρακτική η οποία εκτείνεται σε ένα ευρύ φάσμα μετασχηματισμών προϋπαρχουσών εικόνων από ολόκληρη την ιστορία της εικόνας. Κινηματογράφος, ιστορία της τέχνης, διαφημίσεις, γυναικεία περιοδικά, όλα καταλήγουν στο εργαστήριό της μέσα από μια διαδικασία συλλογής και έρευνας. Χρησιμοποιεί μέσα όπως η ζωγραφική, η κινούμενη εικόνα, το κολάζ, το σχέδιο και οι εκδόσεις, για να αφηγηθεί ιστορίες που αναδεικνύουν και σχολιάζουν στερεότυπα της ομορφιάς, της πόζας του γυναικείου σώματος, του γυμνού και του καθιερωμένου ως ερωτικού. Μιλά στην Κατερίνα Ζαχαροπούλου για τον τρόπο με τον οποίο το υλικό που αντλεί από περιοδικά και εφημερίδες περασμένων δεκαετιών μετασχηματίζεται σε νέες εικαστικές μορφές, προσδίδοντας στα απεικονιζόμενα πρόσωπα νέες ταυτότητες. Αναφέρεται, επίσης, στις ιδιότυπες εκδόσεις της –έργα που κινούνται ανάμεσα στο βιβλίο τέχνης και το περιοδικό– καθώς και στα φιλμ που παράγει. Τέλος, σχολιάζει την προσωπική της ματιά όσον αφορά την απεικόνιση της ομορφιάς, φωτίζοντας τη σχέση ανάμεσα στην εικόνα, την ταυτότητα και τη μνήμη.