Η Κατερίνα Ζαχαροπούλου συνομιλεί με τον Γιώργο Δρίβα για το τελευταίο μεγάλης κλίμακας έργο του με τίτλο «Φάντασμα στη μηχανή», μια περιπατητική εικαστική δράση που εκτυλίχθηκε στο κτίριο του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 2025. Στο έργο αυτό οι θεατές παρακολουθούν τα στάδια σύλληψης και εξέλιξης ενός μοντέλου τεχνητής νοημοσύνης μέσα από μια διαδραστική εμπειρία που συνδυάζει την εικαστική γλώσσα με τη δραματουργία. Το έργο αποτελεί προϊόν συνεργασίας και διαλόγου του καλλιτέχνη με λογισμικά ΤΝ και διερευνά τα όρια ανάμεσα στον άνθρωπο και το ψηφιακό υποκείμενο. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στην ταινία του «Η βιογραφία ενός λογισμικού» (2024), μια ολοκληρωμένη αφηγηματική ταινία δημιουργημένη εξ ολοκλήρου με τεχνητή νοημοσύνη. Η ιστορία ακολουθεί έναν άνθρωπο που ξυπνά με ολική αμνησία και προσπαθεί, με τη βοήθεια ενός μοντέλου ΤΝ, να ανακτήσει τη μνήμη και την ταυτότητά του. Η συζήτηση με τον Γ. Δρίβα θέτει υπαρξιακά ερωτήματα για το μέλλον της ανθρωπότητας και τη διαμόρφωση της ανθρώπινης ταυτότητας σε έναν κόσμο όπου η τεχνητή νοημοσύνη αποκτά συνεχώς μεγαλύτερη παρουσία, δύναμη και, ίσως, πρόσωπο.