Η Μαρία Κουτσομάλλη-Moreau μιλά στην Κατερίνα Ζαχαροπούλου για την έκθεση «Ο νεοϊμπρεσιονισμός στα χρώματα της Μεσογείου», το πρώτο ολοκληρωμένο αφιέρωμα για το κίνημα του νεοϊμπρεσιονισμού που παρουσιάστηκε στην Ελλάδα, στο Ίδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή. Μια διαδρομή γεμάτη χρώμα και φως ξεκινά διαδεχόμενη το κίνημα του ιμπρεσιονισμού. Ο νεοϊμπρεσιονισμός άνθισε στο Παρίσι στα μέσα του 1880, αρχικά από τον Georges Serat / Ζορζ Σερά, που έμελλε να σηματοδοτήσει την άφιξη μιας νέας τάσης στον χώρο της τέχνης. Ο πρόωρος θάνατός του το 1891, σε ηλικία μόλις 31 ετών, οδήγησε τους  εναπομείναντες νεοϊμπρεσιονιστές (Paul Signac / Πολ Σινιάκ, Henri-Edmond Cross / Ανρί-Εντμόν Κρος, Maximilien Luce / Μαξιμιλιάν Λους, Théo Van Rysselberghe / Τέο φαν Ρισελμπέργκε) να φύγουν από το Παρίσι και να μεταφερθούν στις ακτές της Μεσογείου όπου και σηματοδοτείται η αναγέννηση του νεοϊμπρεσιονισμού με ζωγραφικές εμπνευσμένες από το μεσογειακό κλίμα. Τα έργα της έκθεσης παρουσιάζουν τις εξερευνήσεις αυτές των ζωγράφων στα μεσογειακά παράλια, και η επιμελήτριά της φωτίζει τους λόγους για τους οποίους το κίνημα θεωρείται μοναδικό στην εξέλιξη της ζωγραφικής και της αντίληψης του χρώματος και του τοπίου.