Ο εικαστικός καλλιτέχνης Μιχαήλ Καρίκης είναι καλεσμένος της Κατερίνας Ζαχαροπούλου με αφορμή την έκθεση-μίνι ρετροσπεκτίβα με τίτλο «Γιατί ζούμε μαζί» (μια φράση που αποτελεί ταυτόχρονα ερώτημα και τοποθέτηση) το 2023, καλύπτοντας ολόκληρο τον 4ο όροφο του ΕΜΣΤ με βιντεο-εγκαταστάσεις και έργα του. Ο Μ. Καρίκης αποτελεί μια ιδιαίτερη φωνή στη διεθνή εικαστική σκηνή, με πολλές συμμετοχές σε μπιενάλε, σε μουσεία, φεστιβάλ και δημόσιους χώρους. Σε κάθε έργο του βλέπουμε ανθρώπους να εκδηλώνονται μέσω της φωνής και αυτό που εκφράζουν είναι ο εναρμονισμός τους, η μεταξύ τους σχέση και η σχέση που διατηρούν με το περιβάλλον γύρω τους. Σε ένα από τα έργα του, που έχει τίτλο «Χθόνιοι ήχοι», παρακολουθούμε μια ομάδα εργατών να παράγουν ήχους ορυχείων. Σε ένα άλλο, με τίτλο «Παιδιά της ανησυχίας», βλέπουμε παιδιά πρώην εργαζομένων να επισκέπτονται έναν εργατικό οικισμό στην Τοσκάνη, ο οποίος εγκαταλείφθηκε λόγω της αυτοματοποίησης του εργοστασίου. Στην πολυμεσική εγκατάσταση «Μετεωρολογική ορχήστρα», ο Μ. Καρίκης υμνεί τα φυσικά στοιχεία μέσα από ήχους και εικόνες που συντονίζονται με την ανησυχία για το κλιματικό παρόν. Το τραγούδι έχει αναφορές στη Μαδέρα, στο Πόρτο, στον Κούρδο πρόσφυγα που ζει στην Αθήνα, σε μια Δανή γυναίκα από την Κοπεγχάγη. Παρακολουθούμε το τραγούδι που εκτελείται με μουσικά όργανα μη σημερινά, τα οποία υφίστανται αιώνες ‒ κάποια είναι τελετουργικά, κάποια παραδοσιακά, και μιμούνται καιρικά φαινόμενα και ήχους της φύσης.