Ο Πέτρος Μώρης, από τους πιο αξιόλογους καλλιτέχνες της νέας γενιάς μιλά στην Κατερίνα Ζαχαροπούλου για ένα αρχικό του βίωμα που καθόρισε το έργο του και μια μεγάλη ενότητα της δουλειάς του. Η σχέση του με τα ψηφιδωτά ξεκίνησε από το εργαστήριο  ψηφιδωτών των γονιών του για να εξελιχθεί, μέσα από την αρχική του αντίδραση στην εμπλοκή του στην επαγγελματική τους δραστηριότητα,  σε πάθος με την επιστήμη των υπολογιστών κατά τη διάρκεια των σχολικών του χρόνων. Αργότερα  υπέθεσε ότι μπορούσε να βρει την απόστασή του από τη χειρωνακτική πρακτική του ψηφιδωτού και της χειροτεχνίας γενικότερα. Τελικά σπούδασε εικαστικές τέχνες και στην πορεία έφτιαξε μια δική του μοναδική γλώσσα έκφρασης  που ακουμπά  τεχνικές και υλικά της παράδοσης όπως το μάρμαρο, έως γκράφιτι, κατασκευές και αλληγορικά γλυπτά. Στην εκπομπή ερμηνεύει τον τίτλο σειράς έργων του με την λέξη  «Alone» να συνοδεύει το σκεπτικό του, μια παράδοξη και ταυτόχρονα τρυφερή στιγμή από ένα γκράφιτι, μια  ανώνυμη χειρονομία, σε μια εγκαταλελειμμένη αστική παιδική χαρά στη Λαμία, την πόλη καταγωγής του. Έκτοτε η λέξη αυτή συνεχίζει να  τον γοητεύει και να τον εμπνέει βρίσκοντας τρόπους να  την μετασχηματίζει μαγικά.