Η Κατερίνα Ζαχαροπούλου επισκέπτεται τον χώρο όπου λειτούργησε επί πενήντα χρόνια (1959-2009) η Γκαλερί Νέες Μορφές στην οδό Βαλαωρίτου 9Α. Είναι η στιγμή που ξεκινά μια νέα περίοδος και η γκαλερί μετατρέπεται στο Ινστιτούτο Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης – (ΙΣΕΤ). Για την αλλαγή της πορείας αλλά και το όραμα που συνοδεύει αυτόν τον μετασχηματισμό μιλά  η ιδρύτρια του ΙΣΕΤ και γκαλερίστα Τζούλια Δημακοπούλου. Το νεοσύστατο, τότε, ινστιτούτο είχε στόχο να αποτελέσει έναν πολυδύναμο χώρο έρευνας, μελέτης και διαφύλαξης της σύγχρονης ελληνικής τέχνης. Η Τζ. Δημακοπούλου περιγράφει τον τρόπο που συγκεντρώθηκε και δομήθηκε το εκτεταμένο αρχειακό υλικό, το οποίο περιλαμβάνει στη βάση δεδομένων του πολύτιμα στοιχεία για τη ζωή, το έργο και την εκθεσιακή δραστηριότητα καλλιτεχνών και χώρων τέχνης στην Ελλάδα. Πληροφορίες πρόσβασης αλλά και πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο χρήσης του αρχείου μάς παρέχει και η ιστορικός τέχνης Ελένη Κεχαγιά, που εντάσσεται στην ομάδα εργασίας του ΙΣΕΤ. Παράλληλα με την παρουσίαση του αρχείων σύγχρονης ελληνικής τέχνης του ινστιτούτου, το επεισόδιο παρουσιάζει ένα σύντομο απόσπασμα από το φιλμ «Η φυσιογνωμία της μεταπολεμικής τέχνης στην Ελλάδα: μετά την Αφαίρεση».

Το σενάριο υπογράφει η Τζ. Δημακοπούλου και βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο της ιστορικού τέχνης Ελένης Βακαλό (1921-2001). Ακολουθεί μια δεύτερη συνάντηση στον χώρο του ΙΣΕΤ με τον εικαστικό Κύριλλο Σαρρή (γ. 1950). Αφορμή είναι η ατομική του έκθεση στον χώρο του ινστιτούτου και φέρει τον τίτλο «Κατάλογος Αναγνωστών του Finnegans Wake / σημειώσεις για τον James Joyce». Ο Κ. Σαρρής μιλά στην Κ. Ζαχαροπούλου για την ιδέα πίσω από την έκθεση, η οποία βασίζεται σε ένα αμετάφραστο στα ελληνικά έργο του Τζέιμς Τζόις. Την επιμέλεια της έκθεσης είχε η Νίκη Παπασπύρου.