Ο Cameron Jamie / Κάμερον Τζέιμι (γ. 1969), Αμερικανός αυτοδίδακτος καλλιτέχνης που ζει στο Παρίσι, είναι καλεσμένος στην αρχή της εκπομπής με αφορμή την πρώτη του ατομική έκθεση στην αθηναϊκή Γκαλερί Bernier/Eliades / Μπερνιέ-Ηλιάδη με τίτλο «Studies for three films: BB/Spook House/Kranky Klaus». Διοχετεύοντας την καλλιτεχνική του φαντασία σε μια ευρεία γκάμα εκφραστικών μέσων, από το σχέδιο και τη γλυπτική έως τη φωτογραφία, το βίντεο και την περφόρμανς, ο C. Jamie περιγράφει στην Κατερίνα Ζαχαροπούλου την έμπνευση που αντλεί από τις υποκουλτούρες και τις σύγχρονες μυθολογίες και τελετουργίες στην Ευρώπη και την Αμερική. Επίσης, αναλύει τον τρόπο με τον οποίο διερευνά τον αντίκτυπο της μαζικής κουλτούρας στην καθημερινή ψυχολογία, στρέφοντας το ενδιαφέρον του γύρω από τη γλώσσα των εφήβων και τις σύγχρονες μορφές των λαϊκών παραδόσεων, όπως το Χάλογουιν. 

Στη συνέχεια, το επεισόδιο παρουσιάζει μια στιγμή της εκθεσιακής επικαιρότητας της εποχής, το αποτέλεσμα της συνεργασίας των Liam Gillick / Λίαμ Γκίλικ (γ. 1964) και Philippe Parreno / Φιλίπ Παρενό (γ.1964) πάνω στη σύνδεση της δημιουργικότητας και της νομικής της προστασίας στην Αίθουσα τέχνης Βάμιαλη / Vamiali’s Gallery στην Αθήνα. Η καλλιτεχνική διευθύντρια του χώρου Σοφία Βάμιαλη μιλά στον φακό της Εποχής των Εικόνων για τη βίντεο εγκατάσταση των καλλιτεχνών και για τον σχολιασμό που επιχειρεί πάνω στα πνευματικά δικαιώματα στην τέχνη. 

Το τελευταίο μέρος του επεισοδίου παρουσιάζει το χρονολόγιο των ελληνικών συμμετοχών στον σπουδαιότερο εικαστικό θεσμό της Ευρώπης, την Μπιενάλε Βενετίας / Venice Biennale από το 1984 έως το 2005. Η 41η Μπιενάλε Βενετίας / 41st Venice Biennale φιλοξενεί στο ελληνικό περίπτερο το έργο του ζωγράφου Χρίστου Καρρά (γ. 1930) και του γλύπτη Γιώργου Γεωργιάδη (γ. 1934). Δύο χρόνια μετά, το 1986, στην Μπιενάλε με τίτλο «Τέχνη και Επιστήμη» την Ελλάδα εκπροσωπεί ο Κώστας Τσόκλης (γ. 1930) με το περίφημο Καμακωμένο Ψάρι και τα Πορτρέτα, πέντε βιντεοπροβολές πάνω σε καμβάδες ζωγραφικής. Το 1988 το ελληνικό περίπτερο προτείνει το έργο δύο καταξιωμένων Ελλήνων δημιουργών, του Νίκου Κεσσανλή (1930-2004 ) και του Βλάση Κανιάρη (1928-2011), ενώ το 1990 παρουσιάζονται η γλυπτική εγκατάσταση Ζάρια του Γιώργου Λάππα (1950-2016) και τα Αναπτύγματα του Γιάννη Μπουτέα (γ. 1941). Στη 45η Μπιενάλε Βενετίας το 1992 ο διεθνούς φήμης Έλληνας γλύπτης Γιώργος Ζογγολόπουλος (1903-2004 ) εκθέτει τις αναγνωρίσιμες Ομπρέλες του, ενώ ο γλύπτης Takis (1925-2019) εγκαθιστά το 1995 στα Giardini / Τζαρντίνι τα γλυπτικά του τοτεμικά σύμβολα εκπροσωπώντας την Ελλάδα στη 46η Μπιενάλε Βενετίας. Το 1997 το ελληνικό περίπτερο παρουσιάζει τις Κατακρύψεις του Δημήτρη Αληθεινού (γ. 1945). Παράλληλα, στην Arsenale / Αρσενάλε εκτίθεται και το έργο τριών σύγχρονων εικαστικών από την Ελλάδα, του Στίβεν Αντωνάκου / Stephen Antonakos (1926-2013), του Αλέξανδρου Ψυχούλη (γ. 1966) και του Θανάση Τότσικα (γ. 1951). To 1999 το περίπτερο της Ελλάδας παρουσιάζει  το έργο του Κώστα Βαρώτσου (γ. 1955), της Δανάης Στράτου (γ. 1964) και της Ευανθίας Τσαντίλα (γ. 1963), και το 2001 αναπτύσσεται εντός του περιπτέρου ένας δυναμικός διάλογος ανάμεσα στο έργο του Νίκου Ναυρίδη (γ. 1958), του Ηλία Παπαηλιάκη (γ. 1970) ενώ στον κήπο συμμετέχει η Έρση Χατζηαργυρού (γ. 1951). Η 50η διοργάνωση της Μπιενάλε Βενετίας συναντά την Ελλάδα με το έργο της Σία Κυριακάκου / Sia Kyriakakos (γ. 1968) και του αρχιτέκτονα Δημήτρη Ρότσου (γ. 1969). Το χρονολόγιο των ελληνικών συμμετοχών στην Μπιενάλε Βενετίας ολοκληρώνεται το 2005 με το Νοσοκομείο του Γιώργου Χατζημιχάλη (γ. 1954).