Το επεισόδιο παρουσιάζει τρεις εκθέσεις που λάμβαναν χώρα εκείνη την περίοδο στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) που στεγαζόταν τότε στο Ωδείο Αθηνών. Στο πρώτο μέρος, η Κατερίνα Ζαχαροπούλου συναντά τον Γιώργο Χατζημιχάλη (γ. 1954) στο εργαστήριό του, δέκα χρόνια μετά την πρώτη του αναδρομική έκθεση στο ΕΜΣΤ στο ΦΙΞ. Μιλά για τη μεγάλη εικαστική του εγκατάσταση: «Γιώργος Χατζημιχάλης.Ο ζωγράφος Α.Κ. Ένα μυθιστόρημα», αποκαλύπτοντας την υποθετική ιστορία ενός ζωγράφου, του Α.Κ. Τον ονομάζει ήρωα μυθιστορήματος, του οποίου τη ζωή, τις ψυχώσεις και την καθημερινότητα αφηγείται μέσα από 285 ζωγραφικά έργα που φέρουν την υπογραφή του. Πέντε κεφάλαια ορίζουν χρονολογικά τις περιόδους του ζωγράφου Α.Κ. σύμφωνα με τον τρόπο που ο Γ. Χατζημιχάλης αντιλαμβάνεται την προσωπικότητά του. Στην έκθεση προβάλλεται ακόμη ένα φιλμ, όπως το λέει ο ίδιος, που υποθετικά έφτιαξε ο Α.Κ. με τη βοήθεια φίλων του και έκτοτε δεν ζωγράφισε ξανά, διαμένοντας για πάντα μέσα στη μακέτα. Η συζήτηση περιστρέφεται κυρίως γύρω από το ζήτημα της ζωγραφικής και της περιγραφής της ζωής, με τον Γ. Χατζημιχάλη να υποστηρίζει πως μέσα στην κρίση ο καλλιτέχνης οφείλει να είναι όσο γίνεται ειλικρινής και να κάνει καλά τη δουλειά του.

Στη συνέχεια, η Κ. Ζαχαροπούλου συναντά τη Νίνα Παπακωνσταντίνου (γ. 1968) στο Ωδείο Αθηνών για να παρουσιάσει την ενότητα δουλειάς της με τίτλο «Η Βιβλιοθήκη» και «Αντι-Γραφής», με έργα που αποτελούν ιδιότυπες αντιγραφές, συχνά αδιόρατες, και αδύνατον να διαβαστούν, σε διαφορετικά είδη χαρτιού, κείμενα λογοτεχνικά, ποιητικά, θεατρικά, φιλοσοφικά, υλικό που προέρχεται από βιβλία της βιβλιοθήκης της. 

Στο τελευταίο μέρος του επεισοδίου, η Τουρκάλα καλλιτέχνις Gülsün Karamustafa / Γκιουλσούν Καραμουσταφά (γ. 1946) μιλά για το έργο της Πολυκατοικία, μια αρχιτεκτονική μακέτα δυο μέτρων και φωτογραφίες με κείμενα στον τοίχο, που ανασύρουν μνήμες της οικογένειας Βασλαματζή, ιδιοκτήτριας ενός εκ των πρώτων εργοστασίων γκαζόζας στην Κωνσταντινούπολη, η οποία έκτισε το 1931 την πολυκατοικία στο Τζιχάνγκιρ της Κωνσταντινούπολης με σκοπό να μείνει εκεί, και στην  οποία διαμένει πλέον η καλλιτέχνις. Μιλά επίσης για τα έργα βίντεο που εξέθεσε σαν κατάθεση από την προσωπική της ιστορία αλλά και από άλλες ιστορίες για τις σχέσεις που δημιουργήθηκαν με τις ανταλλαγές πληθυσμών στα Βαλκάνια, στη Μαύρη Θάλασσα και τη Μέση Ανατολή.  

Απόσπασμα των σκέψεων του Γιώργου Χατζημιχάλη βρίσκεται στο βιβλίο- cd Ρωτώντας, από την ομότιτλη εγκατάσταση της Κατερίνας Ζαχαροπούλου στο ΙΣΕΤ το 2014.