Με αφορμή τη μεγάλη του έκθεση στο  ΕΜΣΤ – ΦΙΞ «Έργα 1985-2000», ο Γιώργος Χατζημιχάλης (γ. 1954) μιλά για Το εργαστήριο σχεδίων και εικόνων σε κρίση –ένα έργο in progress, ένα δικό του ιδιότυπο εργαστήριο, που αναφέρεται ευρύτερα στις δυσκολίες που ένας καλλιτέχνης αντιμετωπίζει κατά τη δημιουργική του πορεία–, στην παρουσίαση του έργου του και στην ανάπτυξη των ιδεών του. Στη συνέχεια ο Γ. Χατζημιχάλης αναφέρεται στα υλικά και στις ιστορίες που αφηγείται. Χρησιμοποιεί κάμερα, σχέδια, ζωγραφική, εγκαταστάσεις, κείμενα, παρουσιάζοντας  στην έκθεση έναν συνολικό κόσμο που ακουμπά σε ιστορίες και  αρχεία, όπως ο Οιδίποδας, τα Απέναντι Σημεία, η πόλη, οι άνθρωποι, το τοπίο. Αναλύει όλα τα έργα της έκθεσης και τους τίτλους τους, την αφετηρία δημιουργίας τους, ενώ παρακολουθούμε τον ιστορικό τέχνης Νίκο Δασκαλοθανάση να μιλά από τη θέση του θεωρητικού για το έργο του Γ. Χατζημιχάλη. Στο τέλος του επεισοδίου η Σάντυ Τσαντάκη ρωτάει τον Γ. Χατζημιχάλη για τη σχέση των ανθρώπων με την καθημερινή ζωή και την πόλη, τα ρούχα μέσα στον χρόνο και τις δικές του παρατηρήσεις.