Στο πλαίσιο καταγραφής του λόγου και του έργου Ελλήνων καλλιτεχνών, η Κατερίνα Ζαχαροπούλου υποδέχεται την εικαστικό Λυδία Δαμπασίνα (γ. 1951). Αφορμή για αυτήν τη συνάντηση αποτελεί η συμμετοχή της στη Nuit Blanche (Λευκή Νύχτα) στο Παρίσι, έναν εικαστικό θεσμό δημόσιου χαρακτήρα, που καθιέρωσε την ολονύχτια έκθεση έργων τέχνης  σε γκαλερί του Παρισιού και παράλληλα τη δημιουργία εγκαταστάσεων και δρώμενων σε διάφορα σημεία της πόλης. Η Λ. Δαμπασίνα συμμετέχει με την εγκατάσταση Real Freedoms that people enjoy στην εκκλησία Saint-Eustache. Τρία μουσουλμανικά χαλιά προσευχής και ένας σωρός από παπούτσια συνθέτουν την εγκατάστασή της, που σχολιάζει τη σχέση Ανατολής και Δύσης και τους πνευματικούς συμβολισμούς της θρησκείας στο επιβλητικό περιβάλλον της καθολικής εκκλησίας. Η Λ. Δαμπασίνα αφηγείται την προσωπική της πορεία στην καλλιτεχνική δημιουργία, από τις ανατολίτικες ρίζες της και το οικογενειακό της περιβάλλον, τις σπουδές της στην κλινική ψυχολογία, τις καταβολές του εικαστικού της έργου, το ενδιαφέρον της για τα κειμενικά στοιχεία που ενσωματώνει στην πρακτική της και αναφέρεται και στη συμμετοχή της στην 1η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης. Μιλά για τον φωτογράφο και σύντροφό της Μανώλη Μπαμπούση αλλά και για τον Γιάννη Κουνέλλη / Jannis Kounellis, μια φυσιογνωμία που η ίδια ξεχωρίζει και που έχει επηρεάσει κομβικά το έργο της.