Marina Abramović (EN subtitles)

Όπερα: «The Life and Death of Marina Abramović»

2011 | 45‘ | Manchester, Ηνωμένο Βασίλειο

Η εκπομπή Η Εποχή των Εικόνων ταξιδεύει στο Μάντσεστερ στο πλαίσιο του Manchester International Festival Lyric Theatre 2011 για να συναντήσει τη Marina Abramović / Μαρίνα Αμπράμοβιτς (γ. 1946) αμέσως μετά την πρεμιέρα της όπερας «The Life and Death of Marina Abramovic» / «Η Ζωή και ο Θάνατος της Marina Abramović» σε σκηνοθεσία Bob Wilson / Μπομπ Γουίλσον (γ. 1941). Η M. Abramović υποδέχεται την Κατερίνα Ζαχαροπούλου στο δωμάτιο του ξενοδοχείου όπου διέμενε, για μια συζήτηση γύρω από το έργο, τις σκηνοθετικές οδηγίες του Μπ. Γουίλσον, τη δική της συγκινησιακή φόρτιση καθ’ όλη την προετοιμασία του έργου. Το επεισόδιο ξεκινά με απόσπασμα από τη συνάντηση της Κ. Ζαχαροπούλου με τον Μπ. Γουίλσον το 2010, την περίοδο που παρουσίαζε στην Αθήνα την «Όπερα της Πεντάρας». Τότε ανακοίνωσε για πρώτη φορά την επερχόμενη συνεργασία τους, καθώς και τον τρόπο που η M. Abramović τού ζήτησε να σκηνοθετήσει την κηδεία της σε μια αυτοβιογραφική όπερα. Στη συνέχεια, ξεκινά μαζί της μια συζήτηση για όλα τα μέρη του έργου: για το σενάριο, τα μυστικά της σκηνοθεσίας, τις αντιδράσεις της στις υποδείξεις του σκηνοθέτη τα συναισθήματά της στις πρόβες, τη συγκίνησή της κατά την αναβίωση των γεγονότων της ζωής της, για τον ρόλο της μητέρας της την οποία υποδύθηκε, τα κοστούμια, το μακιγιάζ, τον φωτισμό. Αναφέρεται στους δύο βασικούς συνεργάτες της και στους ρόλους τους επί σκηνής, τον Willem Dafoe / Γουίλεμ Ντεφόου (γ. 1955) που υποδύεται τον Ulay / Ουλάι, και τον Antony Hegarty / Άντονι Χέγκαρτι (γ. 1971) που έγραψε και τραγούδησε τα μουσικά κομμάτια του έργου, προσθέτοντας έντονο συγκινησιακό φορτίο στην αφήγηση. Εξηγεί ακόμη την επιθυμία της να ταφεί τρεις φορές σε τρεις διαφορετικές πόλεις όπου έζησε: στο Βελιγράδι, στο Άμστερνταμ και στη Νέα Υόρκη, ενώ, κλείνοντας, εκφράζει την ελπίδα ότι το, υπό ίδρυση τότε, MAI (Marina Abramović Institute) θα έχει κάποια στιγμή τη στέγη του στο Χάντσον, εκεί όπου αρχικά σκόπευε να στεγάσει όλο της το αρχείο, αλλά και να διασώσει την performance art μέσω της συνέχειάς της από νεότερους καλλιτέχνες. Στη διάρκεια του επεισοδίου παρουσιάζονται μικρά αποσπάσματα από την όπερα.