Η Εποχή των Εικόνων παρουσιάζει την έκθεση του Γιάννη Κουνέλλη / Jannis Kounellis  (1936-2017) που παρουσιάστηκε το 2012 στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης Μέγαρο Σταθάτου. Η έκθεσή του έθεσε τη βάση για διαλεκτικές αναφορές μεταξύ του αστικού περιβάλλοντος των αρχών του 20ού αιώνα και της αγωνίας του σύγχρονου κόσμου. Η Κατερίνα Ζαχαροπούλου συναντά τον διεθνούς φήμης καλλιτέχνη στο Μέγαρο Σταθάτου, μέσα στην έκθεση, και τον ρωτά για την απόφασή του να δείξει έργα του στο περιβάλλον ενός αστικού νεοκλασικού μεγάρου. Ο Γ. Κουνέλλης δίνει εξαρχής τον τόνο στη συζήτηση λέγοντας: «εγώ στην πραγματικότητα δεν είμαι κατά της αστικής τάξης». Μέσα από τη μοναδική αυτή συζήτηση μαζί του αναδεικνύεται άλλη μια φορά ο βαθύς στοχαστικός του λόγος, οι ιδέες του για το τι είναι ο καλλιτέχνης και τι η δημοκρατία. Τονίζει την επιθυμία του να βρίσκεται στην Ελλάδα τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή της κρίσης και ερμηνεύει τα έργα που έφτιαξε για τον συγκεκριμένο χώρο, που τον ονομάζει Σπίτι. Μιλά για την Πέτρα, τα Γυαλιά, τα Αρχαία Κεφάλια, τους παλιούς χώρους και τις εκκλησίες, για σχεδόν όλα τα υλικά που χρησιμοποιεί (κάρβουνο, σακιά, παλτά, παπούτσια, λιγνίτη) και εξιστορεί τη σημασία τους. Αναφέρεται στην Ιταλία και στη σχέση του με αυτη, στην έννοια του γυρισμού σε μια υπόθεση ηθικής που συνιστά η δημοκρατία, ο Παρθενώνας, η διαλεκτική.
Ο λόγος του, συγκινητικός και βαθιά ανθρώπινος, τονίζει την επιμονή του καλλιτέχνη να σταθεί όρθιος ανάμεσα στα σπαράγματα της Ιστορίας, καθώς και την ανάγκη να «αγαπάς τον άλλον». Για τον Γ. Κουνέλλη μιλά στην εκπομπή ο ιστορικός τέχνης Ντένης Ζαχαρόπουλος, δίνοντας στοιχεία για τη σχέση του μεγάλου δημιουργού με την τέχνη, καθώς και ερμηνείες για τα έργα του όπως εμφανίζονται στην έκθεση στο Μέγαρο Σταθάτου. 

Απόσπασμα των σκέψεων του Γιάννη Κουνέλλη βρίσκεται στο βιβλίο-cd Ρωτώντας από την ομώνυμη ηχητική εγκατάσταση της Κατερίνας Ζαχαροπούλου το 2014 στο ΙΣΕΤ.