Η Εποχή των Εικόνων ταξιδεύει στο Παρίσι και συναντά τον Βέλγο καλλιτέχνη Jan Fabre / Γιαν Φαμπρ (γ. 1958) με αφορμή την έκθεσή του στο Μουσείο του Λούβρου με τίτλο «The Angel of Metamorphosis» / «Ο Άγγελος της Μεταμόρφωσης».Ο J. Fabre, μέσα από την έκθεσή του σε ένα από τα σημαντικότερα μουσεία του κόσμου, καταθέτει τον «σεβασμό του για το παρελθόν» και δημιουργεί ενότητες, με τίτλους όπως «Το μαρτύριο της Τέχνης», «Θάνατος και Ανάσταση», «Ο πολεμιστής της ομορφιάς», «Η ανθρώπινη ματαιότητα», «Λείψανα και λειψανοθήκες» και «Ο ρόλος του καλλιτέχνη». Η έκθεση καταλήγει στη μνημειακή εγκατάσταση με τίτλο Αυτοπροσωπογραφία του πιο μεγάλου σκουληκιού στον κόσμο. Καταλαμβάνοντας την Αίθουσα Ρούμπενς, κάτω από τις προσωπογραφίες της Μαρίας των Μεδίκων, έστησε μια αυτοπροσωπογραφία-γλυπτό ενός γεωσκώληκα που σέρνεται ανάμεσα σε επιτύμβια μάρμαρα. Το πρόσωπό του είναι το πρόσωπο του καλλιτέχνη.

Στο επεισόδιο ο J. Fabre ξεναγεί την Κατερίνα Ζαχαροπούλου σε όλες τις αίθουσες του μουσείου που είναι αφιερωμένες στη φλαμανδική ζωγραφική, στους Ολλανδούς ζωγράφους και στη γερμανική σχολή ζωγραφικής και οι οποίες φιλοξενούσαν τις εγκαταστάσεις και τα σχέδιά του, έτσι ώστε να  συνδιαλέγονται με αριστουργήματα της ευρωπαϊκής ζωγραφικής, όπως έργα των Jan van Eyck / Γιαν φαν Έικ, Rogier van der Weyden / Ροχίρ φαν ντερ Βάιντεν, Hieronymus Bosch / Ιερώνυμου Μπος και Peter Paul Rubens / Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς. Ο J. Fabre περιγράφει τη φιλοσοφική σύνδεση που επιδιώκει με τα έργα της συλλογής του Λούβρου και αναφέρεται στην παράδοση της φλαμανδικής κουλτούρας, ενώ εξηγεί πώς και γιατί η εκθεσιακή του σύλληψη προσεγγίζει πανανθρώπινα στοιχεία και έννοιες, όπως η διαδικασία της μεταμόρφωσης ως αέναο στοιχείο της ζωής και του θανάτου.