Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της διοργάνωσης «Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, Θεσσαλονίκη ’97» παρουσιάστηκε στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΜΜΣΤ)  η έκθεση με τίτλο «Παύλος: Αναδρομική» σε επιμέλεια της Κατερίνα Κοσκινά. Στο επεισόδιο, ο Παύλος (Παύλος Διονυσόπουλος, 1930-2019) μιλά στην Κατερίνα Ζαχαροπούλου καταρχάς για την έκθεση και τον κατάλογο που εκδόθηκε από τις Εκδόσεις Αδάμ και το Ίδρυμα Ιωάννου Φ. Κωστοπούλου. Στη συνέχεια αναφέρεται σε λεπτομέρειες των παιδικών του χρόνων, στον ρόλο του τσαγκάρη πατέρα του στη διαμόρφωση της δικής του ευαισθησίας, και σταδιακά προχωρά στις σπουδές του στην ΑΣΚΤ και στην αναχώρησή του από την Ελλάδα το 1954. Ταξιδεύοντας αρκετά στην Ευρώπη, κατέληξε στο Παρίσι όπου προσπάθησε να φτιάξει τον κόσμο του. Σημειώνει πως φεύγοντας κουβάλησε τα προσωπικά του  βιώματα κρατώντας απόσταση από τα ρεύματα της εποχής. Σχολιάζει επίσης τα θέματα με τα οποία ασχολήθηκε, απλά πράγματα της καθημερινής ζωής, όπως το δέντρο, τα βιβλία, τα γυαλιά ηλίου, τα καπέλα, τα φρούτα, οι γραβάτες, όλα δουλεμένα με χαρτί, μικρά πράγματα που τα έκανε μεγάλα σε σημασία και τα οποία συνέβαλαν στην εικαστική του ταυτότητα, την τόσο αναγνωρίσιμη και αγαπητή μέσα και έξω από τη χώρα. Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στο χάπενινγκ που έκανε ως λούστρος με φράκο και του οποίου οι ρίζες ήταν και πάλι στις παιδικές του μνήμες.