Ο Στέλιος Ράμφος για τη σύγχρονη τέχνη

2011 | 52‘ | Αθήνα

Σε αυτό το επεισόδιο, σε μια χρονιά μεγάλης πολιτικής έντασης και πολλών επεισοδίων και καταστροφών στο κέντρο της Αθήνας στην καρδιά της κρίσης, ο συγγραφέας και φιλόσοφος Στέλιος Ράμφος (γ. 1939) συζητά με την Κατερίνα Ζαχαροπούλου την επίπτωση της κατάρρευσης των αξιών στην εποχή μας και την αντανάκλασή της στη μοντέρνα και σύγχρονη τέχνη. Συζητούν για τη νέα πραγματικότητα και για την εποχή των εικόνων που θα ακολουθήσουν, τον ρόλο του καλλιτέχνη και την ικανότητά του να μεταβολίζει τις πραγματικότητες σε μορφές τέχνης. Η Κ. Ζαχαροπούλου διαλέγει δέκα καλλιτέχνες από το αρχείο της Εποχής των Εικόνων και ο Στ. Ράμφος αναλύει τα έργα τους πάνω στους άξονες χρόνος-θάνατος, έρωτας-γέννηση. Τα έργα και οι καλλιτέχνες που προβάλλονται και σχολιάζονται είναι κατά σειρά αναφοράς: ο Bill Viola / Μπιλ Βαϊόλα και τα έργα  Emergence, The Raft, Ocean Without a Shore. Ο Jan Fabre / Γιαν Φαμπρ και τα έργα Pieta, ο Άγγελος της Μεταμόρφωσης και Self Portrait as the world’s biggest worm στο Λούβρο. Η Marina Abramović / Μαρίνα Αμπράμοβιτς και τα Nude with Skeleton, Cleaning the Mirror. Η Kimsooja / Κιμσούτζα και τα Cities on the Move: 2727 Kilometers Bottari, Truck, A Beggar Woman, Cairo. Η Shirin Neshat / Σιρίν Νεσάτ και τα Turbulent, την έκθεση «Mélancolie en Occident» και τους Ron Mueck / Ρον Μιούεκ, Damien Hirst / Ντάμιεν Χιρστ, και ο Marc Quinn / Μαρκ Κουίν με το Self, ο Christof Büchel / Κριστόφ Μπουσέλ με το Unplugged και ο Λουκάς Σαμαράς / Lucas Samaras με το first things.

Απόσπασμα των σκέψεων του Στέλιου Ράμφου βρίσκεται στο βιβλίο-cd Ρωτώντας από  την ομώνυμη ηχητική εγκατάσταση της Κατερίνας Ζαχαροπούλου το 2014 στο ΙΣΕΤ.