Η Εποχή των Εικόνων εγκαινιάζει έναν κύκλο θεματικών συζητήσεων γύρω από τη φωτογραφία με συνομιλητή τον δάσκαλο φωτογραφίας Πλάτωνα Ριβέλλη (γ. 1945), που εκτυλίσσεται σε επτά εκπομπές. H τρίτη συνάντηση επιχειρεί να συγκρίνει φωτογραφίες γνωστών δημιουργών ως προς την τεχνική, την αισθητική φόρμα και τη θεματολογία. Ο Π. Ριβέλλης παραθέτει μια σειρά γνωστών παραδειγμάτων από τον χώρο της φωτογραφίας και μέσω της σύγκρισης και της ένταξής τους στο εκάστοτε κοινωνικό πλαίσιο αποκαλύπτει τις προθέσεις των φωτογράφων και τη διαφορετικότητα της ματιάς τους. Οι φωτογραφικές συγκρίσεις εκκινούν από το έργο του γερμανικής καταγωγής αλλά μεγαλωμένου στην Αγγλία Bill Brandt / Μπίλι Μπραντ (1904-1983), της πρωτοπόρου φωτογράφου πορτρέτων του 19ου αιώνα Julia Margaret Cameron / Τζούλια Μάργκαρετ Κάμερον (1815-1879) αλλά και της σύγχρονης εικαστικού και περφόρμερ ORLAN / ΟΡΛΑΝ (γ. 1947), η οποία υπόκειται σε πλαστικές χειρουργικές επεμβάσεις δημιουργώντας μια σειρά αυτοπορτρέτων που αναιρούν τα στερεότυπα περί ομορφιάς, ρόλων, χαρακτήρων. Στο κέντρο της ανάλυσης βρίσκεται ακόμη το φωτογραφικό έργο του Robert Mapplethorpe / Ρόμπερτ Μέιπλθορπ (1946-1989) με στόχο την ανάδειξη της σεξουαλικής ταυτότητας, καθώς και ο διάσημος φωτογράφος από τη Βραζιλία Sebastião Salgado / Σεμπαστιάο Σαλγκάδο (γ. 1944). Μια ακόμη συγκριτική φωτογραφική αποτύπωση με θέμα το φιλί, τον ερωτισμό και το πάθος ακολουθεί με αφορμή τη γνωστή φωτογραφία του φιλιού από τον Robert Doisneau / Ρομπέρ Ντουανό (1912-1994). Η τελευταία ενότητα του επεισοδίου καταπιάνεται με τις σουρεαλιστικές αποδόσεις φωτογραφιών, όπως αυτές του Man Ray / Μαν Ρέι (1890-1976), γνωστού ζωγράφου και φωτογράφου του σουρεαλισμού, τις φωτογραφίες του Αμερικανού φωτογράφου δρόμου Garry Winogrand / Γκάρι Γουίνογκραντ (1928-1984) που, αν και όχι ευθέως σουρεαλιστικές, αποπνέουν ονειρική αύρα, και, τέλος του Joel-Peter Witkin / Τζόελ-Πίτερ Γουίτκιν (γ. 1939), ο οποίος μέσω του φωτογραφικού του φακού ανασυνθέτει διάσημα ζωγραφικά έργα.