H πρώτη  εκπομπή της σειράς Επίδειξη Τέχνης καταγράφει την εναρκτήρια έκθεση του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) στο ΦΙΞ το 2000. Η έκθεση συνοψίζει το ερώτημα γύρω από τις επικοινωνίες και τα νέα μέσα. Μιλά η ιδρυτική διευθύντρια του ΕΜΣΤ Άννα Καφέτση τόσο για τον κύκλο εκθέσεων που ξεκινά υπό τον τίτλο ΣΥΝΟΨΙΣ, όσο και για το νόημά τους στην παρούσα χρονική στιγμή. Στα έργα τους αναφέρονται  οι οκτώ συμμετέχοντες καλλιτέχνες: Η Τζένη Μαρκέτου / Jenny Marketou για το έργο της Smell Bytes, ένα διαδραστικό project πάνω στις σχέσεις που δημιουργούνται στον κυβερνοχώρο. Η Αιμιλία Παπαφιλίππου για το έργο της Fixed in Flux, μια εγκατάσταση που έγινε ειδικά για τον χώρο του ΦΙΞ και η οποία εστιάζει στη ρευστότητα των χώρων. Ο Νίκος Ναυρίδης για την τετραπλή οριζόντια βιντεοπροβολή του έργου του Looking for a Place, με κέντρο τις Ανάσες που ορίζουν ανθρώπινες συμπεριφορές. Ο Μίλτος Μανέτας για το έργο του Video από Video Games, ένα σχόλιο για τα βιντεοπαιχνίδια και τη δική του παρέμβαση σε αυτά. Η Σοφία Κοσμάογλου / Sophia Kosmaoglou για το έργο της Skinner Box και τη σχέση θεατή-θέασης-θέσης. Ο Αλέξανδρος Ψυχούλης για το έργο του-διαδραστική εγκατάσταση Ρώτα με γιατί, ένα έργο πάνω στη σωματική ένταση και την εκτόνωση της σωματικής βίας. Η Δανάη Στράτου για το έργο της Προοπτική Νερού, φτιαγμένο από 900 σωλήνες αλουμινίου, ένα σύνορο ανάμεσα στο έξω και το μέσα. Και τέλος, ο Δημήτρης Κόζαρης για το φιλμ του «Η Κατάκτηση μιας Ανύπαρκτης Δύσης», ένα μοντάζ από 250 ταινίες γουέστερν σε μια νέα δική του εκδοχή.

Στο τελευταίο μέρος της εκπομπής η Σάντυ Τσαντάκη μιλά για τη χρήση/σχέση βιομηχανικών χώρων και μόδας με αναφορές στις Benetton, Levi’s, Miyake, ενώ παρουσιάζονται πλάνα από επιδείξεις μόδας και οίκους που χρησιμοποιούν νέες τεχνολογίες και εναλλακτικούς χώρους για την προώθηση των προϊόντων τους.