Καλεσμένος στο πλατό της Εποχής των Εικόνων είναι ο γλύπτης και πρώην καθηγητής στο εργαστήριο γλυπτικής στην ΑΣΚΤ Θόδωρος Παπαγιάννης (γ. 1942, Ελληνικό Ιωαννίνων). Ο Θ. Παπαγιάννης μιλά στην Κατερίνα Ζαχαροπούλου για την αρχική του εμπειρία, όταν, ως παιδί, μετά την άρνησή του να πάει στο σχολείο, υποχρεώθηκε από τον πατέρα του να φυλάξει δέκα πρόβατα. Είναι η περίοδος που θα σκαλίσει σε πέτρα τα πρώτα του γλυπτά. Αναφέρεται στη σχέση του με την ΑΣΚΤ τα χρόνια που ακολούθησαν, τη σχέση του με τον Γιάννη Παππά του οποίου υπήρξε βοηθός, καθώς και στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης «Θεόδωρος Παπαγιάννης» που ίδρυσε στον τόπο καταγωγής του. Η συζήτηση συνεχίζεται με αναφορές στο σύνολο του έργου του, στις χαρακτηριστικές γλυπτικές φιγούρες του και στη θέλησή του να δώσει μια άλλη πρόταση στη νέα ελληνική γλυπτική. Μιλά για τις μελέτες του στην αρχαία γλυπτική, ενώ απαντά στα ερωτήματα γύρω από τα υλικά του. Αναφέρεται στα «Αποκαΐδια» του Πολυτεχνείου και στο κάψιμο των δασών στην Ελλάδα που ήταν η αφορμή για τη σειρά του «Φαντάσματα». Στη συνέχεια μιλά για τη σειρά έργων του «Άρτος», που εξέθεσε στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο το 2012, θέλοντας να δώσει έμφαση τόσο στην ιερότητα όσο και στην καθημερινότητα, στη λαϊκότητα του άρτου. Συνεχίζει με την ενότητα έργων του  που παρουσιάστηκαν στο Μουσείο Μπενάκη με κεντρικό έργο τον « Συμβολικό Χορό», μιλώντας ακολούθως για τις προτομές του, ποιητών και καλλιτεχνών, για την εγκατάσταση Η Τάξη, και για τη βιτρίνα με τις μάσκες σημαντικών πνευματικών ανθρώπων, έργα που εκτίθενται στο μουσείο του. Έμφαση στη συζήτηση δίνεται στα περιφερειακά μουσεία, στον ρόλο τους και στη φύση τους, ενώ τελειώνοντας, ο Θ. Παπαγιάννης περιγράφει τη συμμετοχή του σε διεθνή διαγωνισμό για έργο στο Σικάγο, την πρόκρισή του και τη δημιουργία της μεγάλης κλίμακας εγκατάστασής του στο αεροδρόμιο O’Hare του Σικάγο με τίτλο «Οι Δρομείς».