Το επεισόδιο παρουσιάζει τον Ελβετό καλλιτέχνη Ugo Rondinone / Ούγκο Ροντινόνε (γ. 1963) με αφορμή την έκθεσή του στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης υπό τον τίτλο «Nude». Η Κατερίνα Ζαχαροπούλου τον συναντά και συνομιλούν για όλο του το έργο καθώς και για τα επτά νέα γλυπτά από κερί που έφτιαξε ειδικά για τη συγκεκριμένη έκθεση. Η συζήτηση ξεκινά με μια αναδρομή σε παλαιότερα έργα του, όπως οι χαρακτηριστικές μεγάλες επιγραφές σε σχήμα ουράνιου τόξου που τοποθετεί σε κτίρια και οι φράσεις με νέον από γνωστά τραγούδια ή από τον καθημερινό λόγο, όπως τα «Cry Me A River» ή «Our Magic Hour» αλλά και το «Hell, Yes!» που ήταν μια ιδιαίτερα συμβολική εγκατάσταση στην πρόσοψη του New Museum, μια εμψυχωτική κατάφαση προς τη Νέα Υόρκη μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Ο Ούγκο Ροντινόνε αναφέρεται στις ανθρώπινες γλυπτικές φιγούρες του που τονίζουν την απουσία, όπως ο Clown, αλλά και οι χορευτές και χορεύτριες που σε παθητικές στάσεις κάθονται στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο του μουσείου. Μιλά για τα παγκόσμια σύμβολα που χρησιμοποιεί στη δουλειά του ώστε όλοι να μπορούν να συνδεθούν με αυτά,  για τον τρόπο με τον οποίο μεταμόρφωσε την αίθουσα του μουσείου ώστε η θέαση να είναι μοναχική, καθώς και για τη διαδικασία που ακολούθησε στον σχεδιασμό. Στη συνέχεια, η συζήτηση προχωρά στα έργα της σειράς «Moonrise», όπου δώδεκα πρόσωπα-μάσκες εκπροσωπούν το φεγγάρι από τον Ιανουάριο έως τον Δεκέμβριο, αλλά και στον τρόπο που διαχειρίζεται τους  χώρους για να επιτύχει τις μεταφορικές δυναμικές των έργων του. Καταλήγοντας, αναφέρεται στην ιταλική του καταγωγή και στον τρόπο με τον οποίο  αντιλαμβάνεται την επιβράδυνση του χρόνου.